วันพุธที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2560

เหมือนย้อนเวลาไป 40 ปี หลังจากนั้นไม่เคยเกิดขึ้น (๔๒.)

หนึ่งในภาพที่นำมาเล่าให้คุณแม่ฟัง
แต่เหมือนท่านหยุดเวลาไว้ตรงนั้น


[ลืมไป และกลับมาจำได้]
โรคอัลไซเมอร์ ทำให้ลืมบางเหตุการณ์ไป
และอาจจำเหตุการณ์นั้นได้อีกครั้ง
มีความเป็นไปได้ที่ลืมบางเรื่อง และจำบางเรื่อง
สมองฝ่อ คือ เนื้อสมองหดตัว มักจะถาวร
ทำให้ความทรงจำ และความสามารถบางอย่าง
รวมทั้งการคิด วิเคราะห์ แยกแยะ ช่วยตัวเอง
ค่อย ๆ เสื่อมถอย หายไป
คุณหมอบอกว่า ถ้าอาการเพิ่มขึ้น
ความสามารถที่จะช่วยตัวเองก็จะลดลง
ลดลงไปเรื่อย ๆ จนช่วยตัวเองไม่ได้เลย
ซึ่งอะไรที่ทำไม่ได้บ้าง ก็จะค่อย ๆ ปรากฎขึ้น

[หนึ่งในความน่ากลัว]
เห็นคุณแม่จำเหตุการณ์
ช่วงก่อนเกษียณ หลังเกษียณไม่ได้
จำเรื่องลูกชายตอนเป็นหนุ่ม แต่งงาน มีหลานไม่ได้แล้ว
ความจำของท่าน คือ มีลูกชายตัวเล็ก ๆ ที่พึ่งคลอด
หรือไม่ก็อายุประมาณ 7 ขวบ ก่อนเข้าโรงเรียน
ท่านบ่นเรื่องปัญหาการเอาลูกเข้าโรงเรียน
คือ ตอนผม 7 ขวบ คงกังวลเรื่องเอาลูกเข้าโรงเรียน
เคยพยายามพูดคุย
แต่เหมือนความจำในช่วงหลังผม 7 ขวบ
แทบจะไม่หลงเหลืออยู่เลย
จึงมีความกังวลค้างอยู่ และผุดขึ้นมาเสมอ ๆ
ผมอยากเรียกว่า ความจำที่หายไป ไม่ใช่การลืม

[ผลของการจำไม่ได้]
คุณแม่กำลังใช้ชีวิต ย้อนไปตอนอายุ 30 ปี
เป็นอาการของโรคอัลไซเมอร์เรื่องความจำ
ย้อนไปสมัยผมพึ่งจะเกิดได้ไม่กี่ปี
ทำให้ท่านกังวลเรื่องเหตุการณ์รอบตัว
ว่าเด็กชายคนนั้นหายไปไหน ลูกท่านหายไป
เหตุการณ์สมัยที่คุณพ่อผมยังมีชีวิต
ทำให้ท่านกังวลว่าทำไมคุณพ่อไม่เหมือนเดิม
คุณพ่อ คุณยาย คุณตา หายไปไหน ถามเป็นพัก ๆ
ดูจากภายนอก คุณแม่ปกติทุกอย่าง
หากพูดคุยกับลูกหลาน ท่านจะมีคำถามเยอะ
ผมที่เป็นลูกเอง ก็ยังทำให้ท่านสับสนเยอะ
เพราะท่านเชื่อว่า ลูกท่านยังเล็กนัก
และท่านก็ไม่ได้เชื่อในคำอธิบายของผม

[ถ้าผมเป็นบ้าง]
ทุกคนมีโอกาสเป็น และโอกาสเพิ่มขึ้น
เมื่ออายุเพิ่มขึ้น
ถ้าผมเป็นโรคอัลไซเมอร์
แล้วจำเหตุการณ์ได้ถึงตอนอายุ 25 ปี
นั่นจะเป็นช่วงที่คิดว่ายังไม่แต่งงาน ยังไม่มีลูก
ผมก็คงมองหาแต่คุณพ่อ กับคุณแม่
เหมือนที่คุณแม่ของผม
มองหาคุณตา กับคุณยาย ที่จากไปแล้วกว่า 50 ปี
และลูกหลานที่ดูแลผม
ก็จะกลายเป็นคนแปลกหน้าที่ผมไม่ยอมรับ
ทุกวันนี้ ผมยังโชคดีที่คุณแม่คิดว่าผมเป็นคุณพ่อ
ไม่ใช่ใครที่ไหนก็ไม่รู้
นั่นเป็นโชคดีของผม

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น