วันพุธที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

ดูหนังยาวในทีวี ช่วยคุณแม่ได้ส่วนหนึ่ง (๒๒.)

ดูหนัง มีอะไรให้คิด เยอะเลย


[บ่นว่าดูทีวีไม่รู้เรื่อง]
ผมเคยชวนคุณแม่ดูทีวี
หลายช่องที่รายการเปลี่ยนเร็ว
ทุกชั่วโมง ทุกครึ่งชั่วโมง ไม่ค่อยเป็นเรื่องเป็นราว
ดูแล้วก็ประติดประต่อเรื่องราวไม่ค่อยได้
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์คงไม่ค่อยชอบ
ยกเว้นรายการตลก หรือรายการทำอาหาร
ที่ดูแล้วก็หัวเราะตาม เห็นอาหารน่าทานก็มีความสุข

[ช่องโมโน]
มีอยู่วันหนึ่ง ผมเปลี่ยนช่องไปโมโน 29
มีหนังดังคุณภาพใน Box master และซีรี่ดังตลอด
เปิดดูทีไร คุณแม่ก็ดูจนจบเรื่องเกือบทุกครั้ง
ถ้าน่าสนใจนะ
ปกติท่านจะหลับเร็ว เพราะไม่ชอบรายการช่วงเย็น
โดยเฉพาะเดินหน้าประเทศไทย
แต่มีวันหนึ่งมีหนังถูกใจ ท่านดูจนจบ
กว่าจะหลับก็ 2 ทุ่ม

[ดูหนังได้]
ไม่ใช่ทุกคนจะดูหนังรู้เรื่อง หรือดูได้จนจบ
หลายคนบ่นว่า เข้าโรงหนังทีไร หลับทุกที
ก็คงเพราะดูไม่รู้เรื่อง
แต่คุณแม่ดูเป็นเรื่อง ท่านเคยนั่งดูหนังกับผม
ตั้งแต่สมัยที่อาการยังไม่หนักเหมือนปัจจุบัน
ดีใจ ที่ท่านยังดูหนังรู้เรื่อง
แต่ไม่ได้ถามว่าที่ดูไป รู้เรื่องรึเปล่า
ที่ผมดีใจ คือ ท่านมีสติจดจ่ออยู่กับเรื่องราวได้
แสดงว่าท่านดู และคาดหวังฉากต่อไปได้
สำหรับคนที่ดูหนังไม่ได้ คือ ดูแล้ว
ไม่คาดว่าอะไรจะเกิดในฉากต่อไป ก็คงเลิกดูกลางเรื่อง
สมองคนเรา เวลาเสื่อม ไม่ได้เสื่อมพร้อมกันไปทุกส่วน
บางส่วนยังทำงานได้ดี
คุณแม่ยังรับรู้เรื่องราวในหนังได้ และมีความสุขกับเรื่องราว

http://www.wachalife.com/blog/12180.html
http://thaipublica.org/2016/08/film-industry-2/
http://www.thaiall.com/handbill
http://mono29.com/schedule

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น