วันเสาร์ที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2560

คุมกล้ามเนื้อได้ยากขึ้น (๕๑.)

นั่งพัก เปลี่ยนมุมดูทีวี


ไม่ได้เขียนมาเดือนกว่าแล้ว
หลัง ๆ มามีอาการใหม่เกิดขึ้น 2 - 3 อย่าง

[ต้องให้มะขามแขกวันเว้นวัน]
ระบบขับถ่ายเริ่มมีปัญหา
คุณแม่จะบ่นปวดท้องเข้าห้องน้ำบ่อย
ดื่มน้ำน้อย ให้ดื่มก็บอกว่าท้องอืด
แอบเทน้ำทิ้งบ้างก็มี
บางครั้งจำได้ ก็จะให้เทน้ำใส่แก้วเยอะ ๆ
ในอดีตชอบดื่มน้ำมาก
เดี๋ยวนี้ จิบน้ำ ยังยากเลย
เพราะกลืนน้ำไม่เก่งเหมือนก่อน
บ่นปวดท้อง อยากเข้าห้องน้ำ
ดูแล้วให้มะขามแขก วันเว้นวันกำลังดี
ให้ครั้งละ 4 เม็ด
อาหารมีผลไม้ครึ่งหนึ่งทุกมื้อ
น้ำนมมีทั้ง ensure และ foremost รสจืด
ที่น่าจะเสริมการดื่มน้ำ
ที่เป็นน้ำกับยาก่อนอาหาร และน้ำกับยาก่อนนอนได้
อันที่จริงมียาระบายอีก 2 ขนาน
แต่ช่วงนี้เน้นสมุนไพรมะขามแขก
ที่เน้นการบีบลำไส้ใหญ่
มากกว่ายาระบายที่เพิ่มน้ำในลำไส้ใหญ่
เพราะให้ทีไร ท้องเสียทุกที

[ขากระตุก]
ขาคุณแม่กระตุกเห็นได้ชัดในบางวัน
เป็นผลจากโรคพาร์กินสัน กินยามา 2 ปีแล้ว
เห็นอาการเพิ่มขึ้นชัดเจนลงไปที่ขาก็ช่วงนี้
หลัง ๆ มา ช่วงเย็นจะกระตุกถี่ขึ้น
ถามท่าน ก็บอกว่ายุงกัน
ผมนึกถึงเท้าเป็นเหน็บเลย
คงรู้สึกว่าจี๊ด ๆ ที่เท้า เวลากระตุก

[น้ำลายไหล]
คุณแม่กลืนน้ำลายยากมาหลายเดือน
ช่วงนี้สำลักน้ำลายถี่มาก แต่ไม่ค่อยสำลักอาหาร
ทานข้าวช้า ท่านระวังเป็นที่สุด
คำไหนกลืนไม่ได้ก็คาย
กลางคืนก่อนนอน สติกำลังจะหาย
คุณแม่จะสำลักน้ำลายอย่างรุนแรงทุกคืน
หลัง ๆ มานี้ ท่านบ่นว่าน้ำลายไหลออก
เวลานอน ต้องคอยเช็ด
เข้าใจว่าการคุมริมฝีปากเริ่มแย่ลง
เช้ามาพูดได้ไม่ชัด
สายมาพูดได้ดีขึ้น
เวลาสติแข็ง ๆ ท่านก็พูดได้เสียงดังฟังชัดเลย
บางคืนก็นอนเพ้อคนเดียวตอนตีหนึ่ง
เล่าได้ชัด เป็นเรื่องเป็นราว ก็มี

วันอังคารที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

มะขามแขก ใช้ไม่ได้ผล (๕๐.)

มีทั้งยาก่อนอาหาร ยาก่อนนอน
ยาระบาย และยาแก้แพ้


[อาการท้องผูก]
นั่งค้นในเว็บพบว่า
ผู้คนมากมายมีอาการท้องผูก มีหลายแบบ
คนธาตุเบา ทานอะไรนิดหน่อยก็แก้ไขได้
คนธาตุหนัก ทานอะไรเยอะหน่อยก็แก้ไขได้
คนท้องผูกอย่างมีสาเหตุ ต้องแก้ที่ต้นเหตุ
คุณแม่ของผม เป็นพาร์กินสัน
กล้ามเนื้อในระบบทางเดินอาหารมีปัญหา
ประสาทควบคุมอัตโนมัติทำงานได้ไม่ดี
ไปหาหมอทั้งเรื่องการกลืน ปัสสาวะ และอุจจาระ
แต่ละอาการ ก็แก้ไขต่างกันไป เน้นธรรมชาติบำบัด
อาหารก็เน้น กล้วย มะม่วง มะละกอ สับปะรด ปลา กุ้ง
ขนมปังอ่อน ขนมหวาน
ช่วงนี้ มะม่วงน้ำปลาหวาน กับมะขามคลุก ทานทุกวัน
วิธีแก้ก็ใช้ยา
มะขามแขก
Bisolax
Laevolac
มีครั้งที่ไปหาหมอ สวนทวาร 2 วันต่อกันก็ไม่ออก
หมอให้ Laevolac มา พบว่า ออกมาแต่โดยดี
หลังทานไป 2 ช้อนโต๊ะ

[มะขามแขก 5 วันต่อกัน]
ช่วงแรก มะขามแขก มีฤทธิ์ทำให้ลำไส้หดตัว
แล้วเร่งให้อุจจาระออกมาแต่โดยดี
ทานเข้าไป ลำไส้จะหดตัว จนรู้สึกได้
คุณแม่ก็รู้สึก พยายามเข้าห้องน้ำทุกวัน
แต่ไม่ออก บ่นว่าอยากถ่าย แต่ไม่ออก
ช่วงแรกเคยได้ผล ทานเช้า ออกเย็นก็เคย
ทานวันที่หนึ่ง ไปออกวันที่สาม ก็เคย
เริ่มตั้งแต่วันละ 2 เม็ด ไปถึงวันละ 4 เม็ด
แต่ช่วงหลังทานวันละ 4 เม็ด
ต่อกัน 5 วัน ไม่ออก แต่บ่นว่าปวดท้องอยากถ่าย
พออุจจาระที่ค้างท่อแข็ง
ใช้การสวนทวาร ก็ไม่ได้ผล
ก็ต้องพึ่งคุณหมอ
ท่านก็ตรวจเอ็กซเรย์ ให้ยา และมีคำแนะนำดี ๆ ให้

[ยาเพิ่มน้ำให้อุจจาระ]
อาการท้องผูกเป็นได้หลายสาเหตุ
คุณหมอให้ x-ray พบว่าลำไส้ไม่ตัน แต่ค้างท่อ
ก็ให้ยาน้ำ Laevolac
ให้คุณแม่กิน 1 ช้อนโต๊ะ ตอนบ่าย
แล้วกินอีกครั้งประมาณห้าโมงเย็น
พอหกโมง ก็ออกมา และออกมาอีกหลายครั้ง
ผมว่าเป็นยาที่ดีมาก แต่กลับผลข้างเคียง
1 ขวด มีไม่กี่ช้อนโต๊ะ ทานได้ไม่กี่ครั้งจะหมดขวด
กลับผลข้างเคียงด้วย เพราะรู้สึกจะดีมาก
ช่วงหลัง 
เปลี่ยนให้ยา Bisolax เป็นยาเม็ด
คุณสมบัติคือเพิ่มน้ำให้อุจจาระ 
หลังทานมาขามแขกมา 5 วัน แล้วไม่ออก
ก็ให้ Bisolax แบบเม็ด
พบว่าวันแรกของ Bisolax ระบายท้องหลายครั้ง 

คุณแม่ ก็สบายตัว ผมเองก็เบาใจ
เพราะถ้าไม่ออกก็คงต้องใช้ Laevolac
ที่เพิ่มน้ำให้อุจจาระเหมือนกัน แต่เป็นคนละตัวยา
อาการท้องผูกในผู้สูงอายุที่ต้องทานยาพาร์กินสัน
เป็นอะไรที่ต้องสู้กันยาวไป

วันศุกร์ที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2560

อาการของคุณแม่ดีขึ้น (๔๙.)

ทานยำวุ้นเส้นทะเล ที่โลตัส คุณแม่พอทานได้


[คุยการกิน การขับถ่ายได้ ก็สบายใจ]
อาการโดยรวม ทางร่างกายภายนอกดีขึ้นมาก
คุณแม่สามารถเดินเองได้ในระยะใกล้ ๆ
เดินเองได้ในห้องน้ำช่วงกลางวัน
เพราะที่เกาะเยอะ
ท่านไม่ยอมให้ผมเข้าไปช่วยในห้องน้ำ
อยากช่วยเหลือตนเองตลอด
แม้จะเซล้มบ้าง โชคดีทุกครั้งที่ไม่มีอะไรหัก
การขยับร่างกาย ดีขึ้นกว่าช่วงก่อน
หลายวันที่ผ่านมาไม่มีคายอาหารเลย
ทานได้หมด เลือกน้อยลง
เพราะเอาผัดผักให้ และท่านบอกโอเค
ท่านก็ทานได้ เช่น ถั่วงอก หรือดอกกระหล่ำ
แต่ก็มีข้าวเพียง 2 ช้อน ส่วนอีกครึ่งเป็นผลไม้
ทานขับถ่ายมีมะขามแขกจะให้ทุก 3 วัน 4 เม็ด
ถ้าให้ก่อนนอน จะดีกว่าให้ตอนเช้า
เพราะฤทธิ์ของยาจะไปออกตอนกลางวัน

[ความทรงจำหายไป]
เช็คเรื่องความจำตลอด
ระยะหลังท่านจำผมไม่ได้
จึงจำครอบครัวของผมไม่ได้เลย
จำไม่ได้ว่า พ่อของผม กับ แม่ของคุณแม่เสียชีวิตไปนับสิบปี
ถามหา และอยากติดต่อเสมอ
ถ้าบอกความจริงก็จะโกรธ หาว่าโกหก
ตอนหลังมา ก็เออออห่อหมกไปกับคุณแม่
หรือเปลี่ยนเรื่องคุย เช่นเล่าอาการเจ็บป่วย
คุณแม่ก็จะลืมเรื่องที่คาใจไปได้ระยะหนึ่ง
แล้วคุณแม่ก็คิดว่าอายุยังไม่มากนัก
รักสวย รักงาม เหมือนตนอสาว ๆ

[สระผมเอง]
สัปดาห์ที่แล้ว
คุณแม่มีความทรงจำว่าต้องให้ร้านเสริมสวยสระให้
วันนี้ คุณแม่ขอสระเอง สระที่อ่างล้างหน้า
ถือเป็นครั้งแรก ในการสระผมวิธีนี้
ก็ลุ้นว่าครั้งต่อไป จะเลือกวิธีไหน
เพราะที่ผ่านมา
ป้าไผแก้ว ร้านเสริมสวย ก็แนะนำให้สระเอง
เดินทางไปมาก็ลำบาก
และการสระผมก็ไม่ยากนัก ทำได้

[การสั่นมีมากขึ้น]
ระยะนี้ ขาคุณแม่สั่นบ้าง บางทีก็สั่นครึ่งตัว
แต่ไม่มาก ที่ทราบก็ประมาณ 3 - 4 ครั้งต่อวัน
หลังทานยาคุมพาร์กินสันก่อนอาหาร
อาการยังไม่เกิด จะเกิดหลังทานยาแล้วหลายชั่วโมง
ก็ติดตามอาการนี้ไปเรื่อย ๆ

วันพฤหัสบดีที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2560

กินอิ่ม นอนหลับ ขับถ่ายสะดวก (๔๘.)

นี่ก็ย่างเข้าเดือนที่หก
พึ่งจะลงตัวในการดูแล 3 เรื่องหลักของคุณแม่

อาหารเย็น ในเย็นวันหนึ่ง
ช่วงฤดูร้อน ที่ร้อนสุด ๆ


[กินอิ่ม]
คุณแม่ทานได้เฉพาะของที่ชอบ กับคนที่ใช่
อะไรที่ให้แล้วไม่ทาน แสดงว่าไม่ชอบ
อาหารคาวก็มี
ข้าวผัด กุงเชียง ไข่เค็ม ปลากรอบ
ปลาทู ชะอมทอดไข่ น้ำพริกกะปิ โจ๊ก
นอกนั้นก็นึกไม่ค่อยออกว่าชอบทานอะไร
แต่ผลไม้ กับขนมทานได้หมด
ทำให้การเตรียมอาหาร ก็ต้องเสิร์ฟหลายอย่างพร้อมกัน
โดยปิดท้ายด้วย ensure คือ อาหารเสริมสำหรับผู้สูงอายุ
ผลไม้ก็พยายามหาที่มีไฟเบอร์เยอะ ตามฤดูกาล
เช่น สับปะรด ส้มโอ กล้วย ส้ม มัน ฟักทอง แอปเปิ้ล
ผลคือ คายอาหารระหว่างทานลดลงมาก

[นอนหลับ]
มีอยู่วันหนึ่ง เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน
คุณแม่เวียนศีรษะ ทานข้าวไม่ได้ ไปหาหมอ
คุณพยาบาลแนะนำว่าให้นอนดึก
ผมก็ปรับพฤติกรรม คุยกับคุณแม่ ก็ต้องคุยกันบ่อย
ให้นอน 3 ทุ่ม สองทุ่มกว่าก็ทานยาก่อนนอน
เพราะ 6 โมงเย็น แม่ก็อยากเดินเข้าไปหลับแล้ว
พอคุยเข้าใจท่านก็จะยอมมานั่งดูทีวี
แต่ต้องนั่งเฝ้า
ไม่อย่างนั้นก็จะงัวเงียเดินเข้าไปหลับอยู่เรื่อย
บางครั้งเผลอ ท่านก็เดินเข้าไปล้มบนที่นอน
ก็ต้องนั่งเฝ้า และบอกท่านว่านอนดึกเพื่อสุขภาพ
สมองจะได้พักผ่อน ไม่อ่อนล้าในตอนกลางวัน
ผลการนอน 3 ทุ่มน่าประทับใจ
ท่านตื่นนอนกลางดึกน้อยลงมาก
บางวันก็ลวดเดียว ถึงเช้าเลย

[ขับถ่ายสะดวก]
ล่าสุด ไม่ถ่าย 10 วัน
ใช้ทั้งมะขามแขก และสวนทวาร
คุณหมอให้ ยาแลคตูโลส หรือ แลคทูโลส (Laevolac)
ทาน 2 ช้อนโต๊ะ และซ้ำอีก 1 ช้อนโต๊ะ
ที่ค้างไว้ 10 วันออกหมดเลย หลังทาน 4 ชั่วโมง
พอออกมาเที่ยวนี้แล้ว โล่งใจ
ผมก็ตั้งใจเพิ่มมะขามแขก
จาก 2 เม็ดเป็น 4 เม็ด และเพิ่มน้ำ เพิ่มกากเยอะ ๆ
เพราะรอบที่แล้วให้ 2 เม็ด ทานต่อกัน 4 วัน
บวกสวนทวาร หลายวัน แต่ไม่เห็นผล
ถ้าให้ 4 เม็ด แล้วไม่เห็นผล
คงต้องให้ยาแลคตูโลส แบบที่หมอให้
แต่ทาน 2 ช้อนโต๊ะนี่ ขวดหนึ่งก็ทานได้ไม่กี่ครั้ง
เห็นประสิทธิภาพของการแก้ท้องผูกแล้ว
รู้สึกน่ากลัวเหมือนกัน
ที่รู้ คือ ต่อไปมียาที่ใช้สู่กับท้องผูกอย่างได้ผลแล้ว

ยาแก้ท้องผูกขั้นเทพ เมื่อทาน 2 ช้อนโต๊ะ
ผมว่าได้ผลกว่ามะขามแขก 2 เม็ด แน่นอน


วันพุธที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2560

รักแม่ต้องไม่ตามใจ ห้ามนอนแต่หัววัน (๔๗.)

ชวนคุยจนเหนื่อย ในที่สุดคุณแม่ก็นั่งหลับ


[เวียนหัว อาเจียน]
มีอยู่วันหนึ่ง คุณแม่ตื่นเช้ามาก็ปกติ
ทานข้าวไปได้ 3 คำ
คายทุกคำ แล้วหยุดทานเลยในมื้อนั้น
หยุดทุกอย่าง แม้แต่นม
จากนั้นคุณแม่ก็บอกว่า
ในคอสั่น แล้วก็หยุด
แขนขวาทั้งแขนกระตุกให้เห็นชัด
ซึ่งเป็นอาการของพาร์กินสัน
ที่ส่อออกมาให้เห็นได้ชัดเจนกว่าทุกครั้ง
จากนั้นก็เริ่มอวกน้ำลาย สลับกับฟลุบนอน
ก็ให้นอนที่โต๊ะอาหารเลย หนุนหมอนฟลุบกับโต๊ะ
เพราะคุณแม่อวกเกือบตลอด ทุก 5 นาทีแล้วหยุด
ความถี่ดีขึ้น ทิ้งระยะห่างแต่ละครั้งนานขึ้น
อาการแบบนี้ เคยเป็นประมาณ 1 ชั่วโมงแล้วหยุด
แต่ครั้งนี้เป็นนาน จนไม่สามารถทานข้าวเที่ยงได้
กว่าจะฟื้นตัวก็บ่าย 2
ถึงจะเริ่มทานอะไรได้ปกติ
ก็เริ่มจากแตงโมแสนอร่อย

[ขอยาหมอ]
จากการเจ็บป่วย
จึงไปโรงพยาบาล เพื่อขอยากันเวียนหัว กับอาเจียน
เพราะยาอื่นมีแล้ว ทานตลอดในการควบคุมของหมอ
แล้วก็ขอหนังสือรับรองผู้พิการด้วย ก่อนไป พมจ.
เพื่อขอบัตรผู้พิการ และใช้สิทธิผู้พิการต่อไป
คุณหมอให้ยามา 2 รายการตามที่ร้องขอ
ต่อไปเวลาเวียนหัว ก็จะได้กิน
เพราะอวกนาน ๆ แล้วไม่ดีเลย
การรับรองผู้พิการ ก็ติดต่อห้องกายภาพ
คุณพยาบาลแนะนำดี อำนวยความสะดวก
จนได้ใบรับรองผู้พิการมาเรียบร้อย

[อย่าตามใจคุณแม่]
คุณพยาบาลที่โรงพยาบาลเกาะคา
แนะนำดีมาก ละเอียดยิบ เหมือนอยู่ในเหตุการณ์
ทำให้ผมเห็นภาพ มั่นใจที่จะไปควบคุมคุณแม่ได้
ปกติตามใจคุณแม่ จะให้นอนแต่หัววัน ก็ราว 18.00น.
แล้วคุณแม่ก็จะเรียกลุกเข้าห้องน้ำ
เกือบทุก 2 ชั่วโมง
ก่อนมืด กับก่อนแจ้ง ก็จะถี่หน่อย
คุณพยาบาลบอกว่า ที่เล่ามา นอนเร็วไป
น่าจะนอนจริงราว 3 - 4 ทุ่ม
จะได้ไปตื่นตอนเช้า
เพราะนอนเร็ว ก็จะตื่นดึกในขณะที่ทุกคนหลับ
ถ้านอนเร็ว ก็จะหลับแป๊ปเดียว กลางคืนก็ไม่นอน
ทำให้สมองไม่ได้พัก และคิดเรื่องนู้นเรื่องนี้
คิดฟุ้งซ่าน
เก็บคำพูดคนอื่นมาเป็นเรื่องตัวเองได้
อาจทำให้เวียนหัวตอนกลางวัน และอาเจียน
พฤติกรรมที่ถูกต้องในช่วงต่อไป
คือ ต้องคุยกับแม่ช่วงเย็น ไม่ยอมให้เข้านอนเร็ว
ช่วงแรกนี้ ปล่อยให้ท่านหลับบนรถเข็นไปก่อน
เพราะเปลี่ยนทันทีก็ไม่ดี ต้องค่อยเป็นค่อยไป
โชคดีที่ท่านฟังเหตุผล และไม่ดื้อ
ต่อไปท่านก็จะชินกับการหลับดึกขึ้น
ทำให้หลับในเวลากลางคืนได้เป็นเวลานานขึ้น
ในขณะที่ปรับการหลับดีขึ้นนี้
พาร์กินสันก็มาเร็ว วันนี้กลางวันท่านก็สั่นให้เห็นชัด
สั่นไปทั้งตัว ไม่ได้สั่นเฉพาะจุด
สั่นเสร็จคุณแม่ก็บอกว่ากลัว
ก็ปลอบใจว่าไม่เป็นไร คุณหมอกำลังรักษา
เพราะได้ยามากินหลายเม็ด เกือบ 2 ปีแล้ว
พรุ่งนี้ก็คงต้องสังเกตใกล้ชิดต่อไป

วันจันทร์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2560

คุณแม่หลายโหมด (๔๖.)

อาหารของมายมัม


[มีเพื่อน/ญาติมาเยี่ยม]
ถ้าเป็นญาติที่คุณแม่รู้จักในอดีต
และชวนคุณแม่คุยเก่ง ๆ มาเยี่ยมถึงเรือนชาน
คุณแม่จะเข้าโหมด Active
คือ พูดคุยโต้ตอบเหมือนปกติ
ไม่แสดงอาการป่วย ไม่มีง่วงซึมให้เห็น
จำอะไรได้มากมาย โดยเฉพาะญาติในอดีต
ส่วนบางครั้ง
ซึ่งเป็นได้ทั้งช่วงกลางวัน หรือกลางคืน
เมื่อคุณแม่จะนึกเรื่องอะไรขึ้นมา ที่เป็นปัญหา สักเรื่อง
ที่ห่วง กังวลเป็นพิเศษ จะเข้าโหมด High Active
ก็จะแสดงออกทางสายตา ทำตาโต กว่าปกติเยอะ
ซึ่งที่ผ่านมา เวลาเข้าสู่โหมดนี้
แล้วผมตอบปัญหาได้ เฉไฉ เปลี่ยนเรื่องได้สำเร็จ
คุณแม่ก็จะกลับเข้าสู่โหมด Normal
คือ รู้สึกเฉย ๆ ไปถึงปกติ
เหมือนตอนนั่งดูทีวี หรือชมนกชมไม้

[ง่วงซึม]
ปกติแล้ว ผมจะปล่อยให้คุณแม่ตัดสินใจในทุกเรื่อง
ตามใจตลอด
จะลุก จะนั่ง จะกิน จะเดิน จะนอน ก็แล้วแต่เลย
เพราะขัดใจไม่ได้
คุณแม่ไม่ค่อยฟังเหตุฟังผล ไม่ยอมท่าเดียว
แต่บางเรื่องก็ต้องขัดใจ
เช่น อยากไปในที่สถานที่ในอดีต แต่ไม่มีในปัจจุบัน
อยากพบคนที่จากไปนานแล้ว หรือ หาของที่ไม่มีมาก่อน
เมื่อไม่ได้อย่างใจ คุณแม่จะเข้าโหมด Sleepy
ที่สลับไปมาระหว่าง Normal กับ Sleepy ในช่วงกลางวัน
ถ้าเข้าโหมดนี้ถึงระดับหนึ่ง
ก็จะพาไปนอน ซึ่งท่านก็จะเป็นคนตัดสินใจเอง
อยู่ ๆ พาไปนอนก็ไม่ยอม
หลัง ๆ ท่านชอบนั่งอยู่ในครัว บางทีก็นั่งหลับในครัว
ในครัว คือ ห้องทานอาหาร ทานเสร็จก็นั่งต่อเลย
คงเพราะผมบอกท่านว่าเข้าครัว ไปเตรียมอาหาร
ระยะหลัง
คุณแม่ชอบจะนั่งในครัว หลังทานอาหารเสร็จ

[ช่วยตัวเองได้ กับไม่ได้]
ในบางเวลาที่อยู่ในโหมด Active
ท่านจะช่วยตัวเองได้ระดับหนึ่ง เดินระยะสั้นได้
แต่ก็เป็นเวลาสั้นเท่านั้น และชอบแอบทำ
หรือทำไปโดยไม่รู้ตัว ทำแบบใจลอย
เช่น นั่งรถเข็นในครัว ผุดลุก ผุดนั่งจะเดินเข้าบ้าน
ทั้งที่ผมก็นั่งอยู่ข้าง ๆ พอถามว่าจะไปไหน
คุณแม่บอก จะไปห้องน้ำ ก็ให้นั่งรถเข็น แล้วพาเข้าบ้าน
หากไม่ทักก็จะเดินใจลอยเข้าไปในบ้านคนเดียว
ลืมผมนั่งอยู่ตรงนั้นคนเดียว
ถ้าปล่อยท่านไป ก็จะเดินโซเซ ซึ่งล้มได้ทุกเวลาเหมือนกัน
ถ้าเข้าโหมด Sleepy มีปัญหาการทรงตัว
ไม่กังวลเรื่องเดินโซเซ ไม่กลัวเซล้ม
เดินไปตามใจสั่ง ที่เรียกว่า ใจลอย เกิดขึ้นบ่อย
ส่วนใหญ่ระยะหลังคุณแม่เริ่มดูแลตัวเองได้ดีขึ้น
ขัดขืน เพื่อจะทำเอง มีความอยากหายเป็นทุน
เข้าสู่โหมด Normal นานกว่าแต่ก่อน
แต่ตอนกลางคืน ช่วงตื่นเข้าห้องน้ำ
มักอยู่ในโหมด High Sleepy
ตอนพยุงเข้าห้องน้ำ ขาก็จะไม่มีแรง ทรงตัวแทบไม่อยู่
บางครั้งก็สั่นไปทั้งตัว จากพาร์กินสัน
แต่อาการสั่นมีไม่บ่อยนัก
ตอนกลางวันจะไม่มีอาการสั่นให้เห็น
ที่เห็น คือ ควบคุมการกลืนน้ำลายไม่ได้
กลางวันเคยกลืนน้ำลายได้ตลอด
รับยาไป 3 เวลา ทำให้กลืนน้ำลายกลางวันดีกว่า
ตื่นนอนใหม่ก็ไม่สั่น มีอาการที่ค้างอยู่ คือ ง่วงซึม
การง่วงซึมในช่วงเช้ามีผลต่อการกลืนอาหาร
ซึ่งข้าวเช้าเป็นมื้อที่หนักใจที่สุด
เนื่องจากกลืนได้ไม่ดี แต่ก็ไม่เคยสำลัก
เหมือนพาร์กินสัน กับอัลไซเมอร์จะเพิ่มขึ้นทีละน้อย

วันเสาร์ที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2560

สุขภาพจิตผู้ดูแลก็น่าห่วง (๔๕.)

วันเซ็งเม้ง

[ผู้ใหญ่ให้ข้อคิด]
มีโอกาสพบหมอเพชรินทร์
ท่านให้ข้อคิดไว้หลายเรื่อง
โดยเฉพาะความห่วงใย
ที่มีต่อผู้ดูแล
เพราะล้มคนหนึ่งก็ล้มกันหมด
แล้ววันนี้อาตา ลูกป้าศรี
พาป้าศรีมาเยี่ยมที่บ้าน ขอบคุญมาก ๆ
อาตา ท่านเป็นอาจารย์สอนพยาบาล
ก็แนะนำว่าผู้ดูแลก็เครียดได้
ต้องหาเวลาพัก ผ่อนคลายบ้าง
อาจอาทิตย์ละครั้ง
เพราะอาจไประบายกับคนป่วยได้
และแนะนำเรื่องคุณหมอในลำปาง
ผมก็ดูแลจิตตนเองด้วยการนั่งสมาธิ
อ่านหนังสือธรรมะ
พิจารณาดูโรคของพระเกจิ
ว่า แต่ละรูปละสังขารด้วยโรคใด
ก็ทำให้เข้าใจธรรมชาติมากขึ้น
พรุ่งนี้
อาต๋อยก็จะพาป้าวรรณมาเยี่ยม
และเป็นวันเช็งเม้ง ที่ผมคงไม่ได้ไปร่วมกิจกรรมเช่นทุกปี

[เดินออกบ้าน] 
อาตา แนะนำให้ระวังพฤติกรรมของคุณแม่
ผู้ป่วยอัลไซเมอร์ อาจเดินออกบ้านเอง
คุณแม่ของผมก็เคยเดินออกบ้านเองมาแล้วครับ
ตอนนั้นน้อยใจ มีปัจจัยที่ผมคุมไม่ได้
ท่านก็คิดเยอะ เป็นภาพจินตนาการของท่าน
จบด้วยการเดินไปพึ่งเพื่อนบ้าน
แต่ผมเดินประกบ ป้องกันท่านเดินเซล้ม
ปัญหาเกิดจากจินตนาการที่มีทุกวัน
ใหม่บ้าง เก่าบ้าง พฤติกรรมก็เปลี่ยน
จินตนาการยังไม่มากจนเกินควบคุม
โชคดีว่า ไม่มีอารมณ์ และยังฟังเหตุฟังผลอยู่
ทุกวันนี้ต้องดูแลจินตนาการของคุณแม่อย่างใกล้ชิด
อาตา ถามว่า จะมาเยี่ยมอีกได้ไหม
ผมก็ตอบว่าได้
ใครก็มาเยี่ยมบ่อย ๆ ได้ มักเป็นผลดีมากกว่า
เพราะผมพาแม่ออกบ้านทีไร
สติของคุณแม่ก็จะแข็งแรง
แม้แลกด้วยจินตนาการใหม่
ผมก็ว่าคุ้มนะ

[พฤติกรรมเปลี่ยน]
ขาของคุณแม่ไม่แข็งแรง
ความจำเสื่อม และกล้ามเนื้อมีปัญหา
จากพาร์กินสัน
ปัญหาสมองดูทรง ๆ ไม่ทรุดเยอะ
ในส่วนของขาดีขึ้น
จากการดูแลมาเกือบ 5 เดือน
พฤติกรรมท่านเปลี่ยนตลอด
ตอนนี้จะเน้นนั่งในครัว
หรือหน้าห้องครัว รับอากาศถ่ายเท
ง่วงก็นั่งหลับ
บางทีเข้าห้องน้ำเสร็จ
ก็ขอกลับไปนั่งในครัวที่ทานอาหาร
นาน ๆ ทีถึงจะมานั่งในบ้าน
หรือเข้าห้องนอน ก็น้อยกว่าแต่ก่อน
และเปลี่ยนสถานที่เร็ว
คือ เบื่ออยู่ที่เดิม ก็ขอไปอยู่อีกที่
เปลี่ยนบ่อยครับ ผมก็ตามใจ ไม่เคยขัด
พักหลังผมก็เริ่มติดมือถือซะแล้ว
เพราะหาเวลาแตะคอมพิวเตอร์ได้น้อย
บทความนี้ก็เขียนบนมือถือ


วันศุกร์ที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2560

อ่านหนังสือธรรมะให้คุณแม่ฟังบ้าง นิดนึง (๔๔.)

หลวงพ่อชา (พระโพธิญาณเถร)


[ความสามารถในการเดินดีขึ้นมาก]
ระยะนี้ เห็นว่าความสามารถในการทรงตัว
ของคุณแม่ดีขึ้นมาก โดยเฉพาะช่วงแจ่มใส
ตอนแจ่มใส หรือมีสติ ในช่วง 2 - 3 วันนี้
พบว่า เดินได้ดีมาก
ตามมาด้วย น้ำเสียงแข็ง สายตาแข็ง การทรงตัวดี ความมุ่งมั่นสูง
และมีจินตนาการและย้อนอดีตที่มากกว่าปกติเยอะ

ช่วง 11โมงเช้า ถึงเย็นจะมีสติที่แข็งขึ้นมาก
ทำให้สามารถยืนเดินได้ไม่มีปัญหา
หากมีที่เกาะระหว่างทาง ก็ไม่ต้องห่วงเลย
การเซหน้า เซหลังมีบ้าง
นั่นทำให้ไว้วางใจไม่ได้มากกว่าเดิม
เดิม ปล่อยไว้ตรงไหน ก็นะอยู่ตรงนั้น
ตอนนี้ ปล่อยไว้ไม่ได้ จะเดิน หรือเดินตาม
และทำในเวลาอันสั้น
เช่น ไปหยิบของ ก็แทบจะเดินตามกันเลย

[หากิจกรรมทำยามว่าง]
ที่บ้านผมมีตู้หนังสือเก่าหลายตู้
และหนังสือไม่น้อยเป็นหนังสือธรรมะของคุณพ่อ
ที่เสียไปเมื่อ 20 ปีที่แล้ว
หนังสือของคุณแม่ก็จะมีหนังสือเรื่องสุขภาพ กับตำราอาหาร
หนังสือของผมที่พึ่งขนไป ก็จะเป็นหนังสือคอมฯ ที่จับน้อยลง
วันนี้นั่งอ่านบทปลงสังขารให้คุณแม่ฟัง
ก็ไม่แน่ใจว่าคุณแม่คิดอย่างไร
เพราะท่านไม่มีปฏิกิริยา หรือฟังแล้วเฉย ๆ
พรุ่งนี้คงต้องอ่านให้ฟังใหม่ แต่พูดมากไปก็ไม่ดี
กลัวจินตนาการที่มีเยอะ และเยอะอยู่แล้ว
ส่วนหนังสือธรรมะ ตอนนี้ผมหยิบมาอ่าน 2 เล่ม
คือ หลวงปู่ทองรัตน์ กนฺตสีโล และ หลวงพ่อชา (พระโพธิญาณเถร)
สนใจในส่วนของ ชีวประวัติและจริยาวัตร และการมรณภาพ
พออ่าน พอทราบ ก็จะได้มีข้อมูล
ชวนคุณแม่คุยเรื่องธรรมะ กับหลวงพ่อ
วันนี้บ่าย ๆ นั่งสมาธิกับคุณแม่
เพราะชวนย้ายที่บ่อย มานั่งในครัว
ท่านก็นั่งดู ส่วนผมนั่งเพลินไปหน่อย เผลอหลับให้ท่านนั่งเฝ้า

[ชวนอ่านหนังสือธรรมะ]
หลวงพ่อชา (พระโพธิญาณเถร)
http://www.thaiall.com/dhamma/

มีโอกาสอ่านหนังสือธรรมะ
ชื่อหนังสือ "หลวงพ่อชา (พระโพธิญาณเถร)"
วัดหนองป่าพง อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี
ฉบับที่ผมมีคือ เล่ม 2 พระธรรมเทศนา สำหรับคฤหัสถ์
มี 22 หัวข้อ และ "ชีวประวัติและจริยาวัตร" เป็นหัวข้อที่ 23
ISBN : 974-89198-3-8
พิมพ์ครั้งที่ 5 เมษายน 2537
ผู้จัดพิมพ์เล่าว่า พิมพ์ครั้งแรก 11 เมษายน 2534
ในหน้า 390 แจ้งว่า หลวงพ่อชา อาพาธนาน 11 ปี
และถึงแก่มรณภาพ เมื่อพฤหัสบดีที่ 16 มกราคม 2535
แสดงว่าตอนหนังสือเล่มนี้ออก หลวงพ่อยังไม่มรณภาพ
ใน e-book เล่ม 2 หน้า 719 พบเนื้อหาตรงกับเล่มที่ผมมีอยู่
ไม่ได้ปรับปรุงในส่วนของ ชีวประวัติและจริยาวัตร
หัวข้อ 30 หลวงพ่ออาพาธ ใน ชีวประวัติและจริยาวัตร
เล่าว่า มีอาการความจำไม่ดี อาการโงนเงน ทรงตัวไม่ดี
เมื่อย และอ่อนเพลีย มีอาการหนักตึงที่ต้นคอ
พบช่องภายในสมอง ที่น่าจะมาจากอาการสมองเสื่อม
ต่อมาพบว่าเป็นเบาหวาน
หัวข้อ 31 เล่าเรื่อง ผ่าตัดเจาะกระโหลก 31 ตุลาคม 2524
หัวข้อ 32 เล่าเรื่อง ผ่าตัดเจาะคอ 29 มีนาคม 2530
เนื้อหาของหนังสือ ชีวประวัติและจริยาวัตร จบเพียงเท่านี้

หลวงปู่ทองรัตน์ กนฺตสีโล


เนื้อหาหลักอ่านได้จาก e-book นะครับ
ภาค 1 สำหรับบรรชิต
http://www.kanlayanatam.com/book/48PratamPuCha_part2.pdf
ภาค 2 สำหรับ คฤหัสถ์
http://www.kanlayanatam.com/book/48PratamPuCha_part1.pdf

วันศุกร์ที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2560

เซียนท้อ หรือ ม่อนไข่ หรือ ละมุดอินเดีย (8.)

ถามเพื่อนที่ lamang cty
เค้าว่าลูกนี้เรียก เซียนท้อ


เล่าเรื่อง "ผลไม่เหลือง ๆ เมล็ดสีน้ำตาล"
คุณน้าของผมไปซื้อจากตลาดเกาะคา
เห็นว่าลูกละ 15 บาท ซื้อมาชิม 1 ลูก
เห็นว่าเหลืองแล้ว ปอกเปลือกชิมดูก็พบว่า "ฝาด"
แม่ค้าบอกว่าให้กินตอนสุกงอมแล้วจะหอมหวาน
สงสัยยังไม่งอม

ไปถามในกลุ่ม lampang city
ก็มีเพื่อน ๆ มาบอกว่าเป็น "เซียนท้อ"
ในหลายอำเภอมีขาย และไม่แพง
แสดงว่ามีสวนในภาคเหนือ ปลูกตามบ้านน่าจะมีเยอะ
แต่ที่บ้านผมไม่ได้ปลูกต้นนี้ น่าหามาปลูกนะนี่
https://www.facebook.com/groups/243126115797740/permalink/1201489609961381/



ม่อนไข่
ชื่อสามัญ Canistel, Egg fruit, Tiesa, Yellow sapote, Canistelsapote, Chesa (ฟิลิปปินส์), Laulu lavulu หรือ Lawalu (ศรีลังกา)

ม่อนไข่ ชื่อวิทยาศาสตร์ Pouteria campechiana (Kunth) Baehni (ชื่อพ้องวิทยาศาสตร์ Lucuma campechiana Kunth) จัดอยู่ในวงศ์พิกุล (SAPOTACEAE)

สมุนไพรม่อนไข่ มีชื่อท้องถิ่นอื่น ๆ ว่า
ลูกท้อพื้นบ้าน (ราชบุรี),
ท้อเขมร (ปราจีนบุรี),
ทิสซา (เพชรบูรณ์),
เซียนท้อ เขมา ละมุดเขมร ละมุดสวรรค์ หมากป่วน โตมา (กรุงเทพฯ)

ลักษณะของต้นม่อนไข่
ต้นม่อนไข่ จัดเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง มีความสูงโดยทั่วไปไม่เกิน 8 เมตร และอาจสูงได้ถึง 27-30 เมตร
มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของต้นประมาณ 1 เมตร ลำต้นมียางสีขาว ๆ ที่กิ่งอ่อนเป็นสีน้ำตาล
ผลไม้ม่อนไข่ เป็นผลไม้พื้นเมืองที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือ (ประเทศเม็กซิโก) และในอเมริกาใต้ (ประเทศเบลีซ, กัวเตมาลา, คอสตาริกา, เอลซัลวาดอร์, ฮอนดูรัส, ปานามา, นิการากัว)


https://medthai.com/

วันนี้จิตไม่เชื่อง จิตกับกายพอเสื่อมก็คุมกันไม่อยู่ล่ะ (๔๓.)

สติมา ปัญญาเกิด
สติเตลิด ว่าง ๆ ค่อยไปดึงกลับมา
ถ้ายังมีเวลา ไม่เตลิดไปไกลนัก


[จิตไม่เชื่อง]
วันนี้ ก็เช่นเดียวกับทุกวัน
ตื่นแต่ไก่โห่ หากาแฟดื่มแต่เช้า
เข้าห้องน้ำ ล้างหน้า อาบน้ำ
จัดการตนเอง ก่อนมาดูแลคุณแม่
พอเสร็จกิจ ก็มานั่งสมาธิ รอคุณแม่ตื่น
วันนี้นั่งสมาธิ กายพร้อม ใจก็พร้อม
แต่พบว่าจิตไม่เหมือนเดิม
ปกติผมจะนั่งใน 4 ระดับ
เริ่มต้น ก็มองลมหายใจเข้าออกสัก 10 นาที
แล้วเริ่มมองการเปลี่ยนแปลงโดยเฉพาะเอ็นดอร์ฟิน
จากนั้นก็พาจิตไปอยู่นิ่ง ๆ ที่ใดที่หนึ่ง
สุดท้ายก็ปล่อยให้จิตสงบ ว่างอยู่กับตัว เพราะจิตเชื่อง
แต่วันนี้จิตไม่เชื่อง และไม่นิ่ง
เป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน
ที่จิตไม่ยอมอยู่กับลมหายใจดี ๆ วิ่งไปนู่นมานี่
แปลกดีนะ ผมก็เลยปล่อยไป เลยตามเลย
จนกระทั่งคุณแม่เรียก จึงลุกออกมา

[จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว]
ตอนนี้ ผมยังแข็งแรง สุขภาพยังดี
ไม่เจ็บ ไม่ไข้ ณ วินาทีนี้นะ แต่วินาทีอื่นไม่แน่
เวลานั่งสมาธิ
ถ้ากายไม่พร้อม จิตก็เป็นนายไม่ได้
หลายคนบอกว่า จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว
แต่นึกถึงกรณีของคุณแม่แล้ว
ผมว่า "ถ้าความรู้สึกนึกคิด คือ จิต"
ตอนกายป่วย เป็นอัลไซเมอร์ หรือสมองเสื่อม
จนจำเหตุการณ์ จำพฤติกรรม จำผู้คนไม่ได้
ก็คงจะจำการควบคุมจิตไม่ได้ จิตที่เคยคุมกาย
ก็จะกลายเป็นกายที่คุมจิต
ซึ่งกายคุมจิตมาแต่ไหนแต่ไร
ตั้งแต่เกิดแล้ว เราพึ่งจะมาฝึกให้จิตคุมกาย
ก็ตอนที่ฝึก ไม่ฝึก ก็ไม่คุม ปล่อยเลยตามเลย
ฝึกแล้ว ก็ยังคุมกายได้ยาก
จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว ได้ไม่ตลอดเวลา
ปวดหัว เป็นลม เป็นลืมขึ้นมา จิตก็คุมกายยากล่ะ

[ถ้าผมบวช]
คิดเฉย ๆ จิตตนาการไปเรื่อย ๆ
ว่า ถ้า[ผม]บวชตอนอายุมาก แล้วปฏิบัติเยอะ สม่ำเสมอ
จนถึงขั้น ชำนาญการ เชี่ยวชาญ เชี่ยวชาญพิเศษ
พออายุ 75 ปี แล้วความจำเสื่อม
สมองเสื่อมจะย้อนเวลา ว่าตอนนั้น อายุ 25 ปี

คิดว่าไม่เคยบวช ไม่เคยเป็นพระ ไม่เคยมีครอบครัว
ไม่เคยสนใจเรื่องนั่งสมาธิ ไม่เคยชำนาญเรื่องคุมจิต
นั่นคือ จิตคุมกายไม่ได้ และ กายคุมจิตโดยสิ้นเชิง
คิดแล้วเป็นทุกข์ กลับสู่การไม่คิดดีกว่า
ปล่อยจิตให้อยู่กับความนิ่ง ความว่างต่อไป น่าจะดี
ไม่คิดเรื่องทุกข์ ก็จะไม่เป็นทุกข์